SISKOM - Generalny Pomiar Ruchu

GPR 2010 GPR 2005 GPR 2000	Generalny Pomiar Ruchu

Zasady prognozowania ruchu

Do podstawowych parametrów ruchu drogowego zalicza się:

średni dobowy ruch w roku,

miarodajne godzinowe natężenie ruchu,

średnią prędkość podróży.
Ponadto, zgodnie z wytycznymi projektowania dróg, ruch drogowy charakteryzują:

rodzajowa struktura ruchu,

kierunkowy rozkład ruchu,

okresowe wahania ruchu.
Powyższe charakterystyki obliczane są na podstawie generalnych pomiarów ruchu drogowego (dalej w skrócie GPR), które w Polsce prowadzi się począwszy od 1965r. co pięć lat.

Prognozę ruchu na zamiejskiej sieci dróg krajowych do roku 2020 wykonano metodą badania trendów. Jednym z podstawowych elementów było ustalenie okresu czasu, dla którego linie trendu w sposób najdokładniejszy opisują zjawisko rozwoju ruchu w czasie. Porównaniem objeto dwa okresy: 1985-2000 oraz 1990-2000, zarówno indywidualnie dla poszczególnych odcinków dróg, jak i całej sieci drogowej. W ramach analiz regresji obliczano współczynnik korelacji R bedacy miernikiem poprawności wpisania linii trendu miedzy badane punkty. Generalnie stwierdza sie, że wpisana prosta z dostateczną dokładnością opisuje zjawisko rozwoju ruchu w czasie, jeżeli R>0,70. Prognoza ruchu do roku 2020 została opracowana dla aktualnej sieci dróg krajowych przy założeniu, że nie zajdą na niej żadne zmiany oraz nie wystapia istotne czynniki mogące mieć wpływ na zmiany zachowań komunikacyjnych.

Więcej - Zasady prognozowania ruchu drogowego

Kliknij w mapkę, by ją powiększyć

Mapy prognoz na lata:

GPR 2010

Generalny Pomiar Ruchu w 2010 roku (GPR 2010) został wykonany na istniejacej sieci dróg krajowych z wyjątkiem tych odcinków, dla których zarzadcami są prezydenci miast na prawach powiatu. Pomiarem została objęta sieć dróg krajowych o łącznej długości 17247 km, podzielona na 1793 odcinki pomiarowe. W okresie 2005-2010 długość dróg krajowych objętych pomiarem zwiększyła się o blisko 450 km i zmienił się układ sieci drogowej. Wybudowanie i oddanie do eksploatacji nowych odcinków autostrad, dróg ekspresowych oraz obwodnic spowodowało istotne zmiany w rozkładzie ruchu drogowego. Średni dobowy ruch pojazdów silnikowych (SDR) w 2010 roku na sieci dróg krajowych wynosił 9888 poj./dobę. Obciążenie ruchem pojazdów silnikowych nie było równomierne dla całej sieci, lecz wzrastało ze wzrostem znaczenia dróg w układzie funkcjonalnym. Na drogach międzynarodowych SDR w 2010 roku wynosił 16667 poj./dobę, zas na pozostałych drogach krajowych 7097 poj./dobę. Na podstawie wykonanych analiz stwierdzono, że w okresie 2005-2010 ruch pojazdów silnikowych na sieci dróg krajowych zwiększył się o 22%, w tym wzrost na drogach międzynarodowych wyniósł 21%, zaś na pozostałych drogach krajowych 23%.
Więcej na ten temat na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad

Drogi krajowe GPR 2010 - synteza wyników na drogach krajowych Szczegółowe wyniki GPR 2010 dla dróg krajowych SDR na sieci dróg krajowych w 2010 r. 6,17 MB	Drogi wojewódzkie GPR 2010 - synteza wyników na drogach wojewódzkich Szczegółowe wyniki GPR 2010 dla dróg wojewódzkich SDR na sieci dróg krajowych i wojewódzkich w 2010 r. 10,5 MB

GPR 2005

Średni dobowy ruch pojazdów samochodowych (SDR) w 2005 roku na sieci dróg krajowych wynosił 8.224 pojazdów na dobę (p/d) i był większy o około 18% w porównaniu z rokiem 2000. Obciążenie ruchem pojazdów samochodowych nie było równomierne dla całej sieci, lecz wzrastało ze wzrostem znaczenia dróg w układzie funkcjonalnym. Na drogach międzynarodowych SDR w 2005 roku wynosił 13.561 p/d, zaś na pozostałych drogach krajowych 5.990 p/d. Warto wspomnieć, że dynamika wzrostu była dużo mniejsza, niż w poprzednim okresie pięcioletnim (GPR 1995 - GPR 2000), w którym odnotowano wzrost ruchu o 31%.
Więcej na ten temat na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad

GPR 2005 - Synteza wyników

Szczegółowe wyniki GPR 2005

Drogi krajowe

Drogi wojewódzkie

SDR na sieci dróg krajowych w 2005 r. 4,77 MB	SDR na sieci dróg krajowych i wojewódzkich w 2005 r. 9,40 MB

Natężenie ruchu na ulicach w Warszawie

	W ramach powszechnego pomiaru ruchu dokonanego w 2005 roku przeprowadzono poszerzone o dodatkowe badania ankietowe Warszawskie Badanie Ruchu. Pomiarem objęto obszar aglomeracji warszawskiej - Miasto Stołeczne Warszawa i otaczające powiaty. Istniejąca krajowa sieć drogowa stolicy od lat jest coraz bardziej obciążona ruchem drogowym, nie będąc przy tym technicznie przystosowaną do obsługą ogromnych potrzeb transportowych Warszawy i jej aglomeracji (wskaźnik motoryzacji indywidualnej wynosi 400 samochodów/1000 mieszkańców). Szacuje się, że natężenie ruchu drogowego wzrosło w ostatnich latach o ponad 50%. Kształt systemu drogowego Warszawy zorientowany jest głównie na obsługę dojazdów do centrum miasta, a zaległości w realizacji planów budowy połączeń obwodowych powodują, że znaczna część podróży międzydzielnicowych i wewnątrz aglomeracji odbywa się poprzez centrum. Przeprowadzone analizy ruchu wykazują, że w ogólnej liczbie pojazdów poruszających się po warszawskich ulicach, stanowiących ciągi dróg krajowych, tylko niespełna 10% to tzw. tranzyt dalekiego zasięgu. Odcinkami o największym natężeniu ruchu w Warszawie w szczycie porannym są: Most Grota Roweckiego (około 12 500 pojazdów na godzinę) Trasa Armii Krajowej od Wisłostrady do Marymonckiej (około 10 000 P/h) Trasa Toruńska od Modlińskiej do Marywilskiej (około 9 600 P/h) ul. Puławska na Ursynowie (około 9200 P/h) Trasa Łazienkowska od pl. Na Rozdrożu do Wisłostrady (około 9 000 P/h) Wisłostrada od mostu Gdańskiego do mostu Poniatowskiego (około 7 200 P/h) Most Łazienkowski (około 7100 P/h) ul. Modlińska od Płochocińskiej do mostu Grota-Roweckiego (około 7 100 P/h)

W ramach powszechnego pomiaru ruchu dokonanego w 2005 roku przeprowadzono poszerzone o dodatkowe badania ankietowe Warszawskie Badanie Ruchu. Pomiarem objęto obszar aglomeracji warszawskiej - Miasto Stołeczne Warszawa i otaczające powiaty.
Istniejąca krajowa sieć drogowa stolicy od lat jest coraz bardziej obciążona ruchem drogowym, nie będąc przy tym technicznie przystosowaną do obsługą ogromnych potrzeb transportowych Warszawy i jej aglomeracji (wskaźnik motoryzacji indywidualnej wynosi 400 samochodów/1000 mieszkańców). Szacuje się, że natężenie ruchu drogowego wzrosło w ostatnich latach o ponad 50%.
Kształt systemu drogowego Warszawy zorientowany jest głównie na obsługę dojazdów do centrum miasta, a zaległości w realizacji planów budowy połączeń obwodowych powodują, że znaczna część podróży międzydzielnicowych i wewnątrz aglomeracji odbywa się poprzez centrum. Przeprowadzone analizy ruchu wykazują, że w ogólnej liczbie pojazdów poruszających się po warszawskich ulicach, stanowiących ciągi dróg krajowych, tylko niespełna 10% to tzw. tranzyt dalekiego zasięgu.
Odcinkami o największym natężeniu ruchu w Warszawie w szczycie porannym są:

Most Grota Roweckiego (około 12 500 pojazdów na godzinę)
Trasa Armii Krajowej od Wisłostrady do Marymonckiej (około 10 000 P/h)
Trasa Toruńska od Modlińskiej do Marywilskiej (około 9 600 P/h)
ul. Puławska na Ursynowie (około 9200 P/h)
Trasa Łazienkowska od pl. Na Rozdrożu do Wisłostrady (około 9 000 P/h)
Wisłostrada od mostu Gdańskiego do mostu Poniatowskiego (około 7 200 P/h)
Most Łazienkowski (około 7100 P/h)
ul. Modlińska od Płochocińskiej do mostu Grota-Roweckiego (około 7 100 P/h)

Andrzej Giergowicz, Janina Szrajber - Instytut Badawczy Dróg i Mostów
Efektywność ekonomiczna inwestycji na drogowych dojazdach do Warszawy

GPR 2000

SDR na drogach krajowych w 2000r.	SDR dla pojazdów ciężarowych i autobusów na drogach krajowych w 2000r.